Dzień świętego Błażeja, patrona Dubrownika

Dzień świętego Błażeja, patrona Dubrownika

Symboliczne wypuszczenie białych gołębi w święto Matki Bożej Gromniczej, drugiego lutego, a więc w wigilię dnia świętego Błażeja, rozpoczyna najstarszą uroczystość tego typu na terenach byłej Jugosławii, a zapierający dech w piersiach widok na zawsze pozostaje w pamięci. Tradycja ma swoje korzenie w X wieku, początek dała jej bowiem legenda o świętym, który podczas weneckiego oblężenia pomógł dubrowniczanom obronić wolność. Wdzięczni mieszkańcy ustanowili go patronem miasta, a na fundamentach starej budowli romańskiej wznieśli z czasem słynny, dziś barokowy kościół św. Błażeja, ośrodek kultu dla nich oraz dla mieszkańców wysp Mljet i Lastovo i pobliskiej gminy Konavle.

 

Oficjalne obchody święta, zwanego tu festa, rozpoczynają się wraz z wciągnięciem flagi św. Błażeja na maszt przed przystrojonym odświętnie kościołem oraz wyniesieniem na ulicę pozłacanej relikwii, posągu świętego, który w dłoniach trzyma makietę miasta. Niezwykle zaszczytny obowiązek prowadzenia procesji spełniają tzw. festanjuli, a za najbardziej atrakcyjną część uroczystości odpowiadają trombunjeri, strzelający na pokaz z historycznej broni palnej. Przy dźwiękach hymnu Čuj, sveti Vlaho naš (Usłysz nas, nasz święty Błażeju) po Stradunie, głównej dubrownickiej promenadzie, rusza procesja z dostojnikami kościelnymi i wszystkimi mieszkańcami, tymi najstarszymi, i tymi najmłodszymi, a szczególną uwagę przykuwają piękne młode dubrowniczanki w tradycyjnych strojach ludowych, których bogactwo zdobień nie ma sobie równych. Niegdyś na czas trwania obchodów do miasta leżącego u podnóży wzgórza Srđ ściągali obywatele całej Republiki Dubrownickiej, a jak ważny był dla nich św. Błażej święty i łączący się z nim duch wolności niech zaświadczy to, że każdy był wtedy mile widziany, więc nawet ci, którym zdarzyło się złamać prawo, przez dwa świąteczne dni mogli nie obawiać się ścigania przez jego stróżów.

 

Kult św. Błażeja z pewnością przyczynił się do długiego trwania niewielkiego, lecz silnego i bogatego państewka, bo kształtował stosunki społeczne i lokalną tożsamość, tworzoną wspólnie przez zjednoczonych pod jego sztandarem patrycjuszy i poddanych im chłopów. Dzięki wysiłkom pobożnych mieszkańców i członków bractw św. Błażeja, festa zachowała swój tradycyjny charakter i obyczaje, które pozwalają pielęgnować niematerialną spuściznę Republiki Dubrownickiej i jej bogatą kulturę duchową.